आमची तर तयारी झाली अगदी मी माझ्या मित्र मंडळीला पण सांगितले कि आम्ही आता लवकरच ऑस्ट्रेलियाला जाणार आहोत . परंतु नेमके काही अडचणी उभ्या राहिल्या " श्रेयांसि बहु विघ्नानि " आणि आमचे ऑस्ट्रेलियाला जाणे लांबले. मन फार खिन्न झाले पण नाईलाज होता . वेळ आल्याशिवाय काहीच घडत नाही हेच खरे . मनात असेही वाटले कि आपले काही जाणे होत नाही . पण गणेश म्हणायचा " अण्णा तुम्हाला यावेच लागेल , तुम्ही तसे काही वाटून देवू नका " मनात इतके ठरवूनही जर ठरवलेले घडले नाही तर फार मनस्ताप होतो . आणि वाट पाहणे हे तर फार त्रासदायक . जवळ जवळ ७-८ महिने असेच गेले आणि गणेशाचा फोन आला तो म्हणाला ," आण्णा ! मी तुमचे टिकेट बुकिंगसाठी एजंटला सांगितले आहे . आता तुम्ही तयारीला लागा …… " मग मात्र पुन्हा हुरूप आला पण यावेळी ठरवले कि प्रत्यक्ष विमानतळावर गेल्याशिवाय कोणालाही काही बोलायचे नाही . आमचे तिकीट सुद्धा कन्फर्म झाले .२६ ऑक्टोंबर २०१५ ते रिटर्न ७जानेवारी २०१६ . मुंबई ते सिंगापूर जेट एअरने व तेथून पुढे quantas एअरलाईनने मेलबोर्न पर्यंत असा एकदंदर १४तासांचा प्रवास . या दोन विमान कंपनीचा करार असल्यामुळे असा हा ब्रेक जर्नी . तिकिटे ऑन लाईन मिळाली . आता खरी आमची लगबग सुरु झाली .
परेदशी राहायचे म्हटल्यावर त्याप्रमाणे कपडे घेणे आले अगदी ३/४ , टी शर्ट , सुटकेस औषधे , नेहमी लागणारे पदार्थ अर्थात कुठल्याही प्रकारचे " बीज " असलेले पदार्थ तिकडे नेता येत नाहीत , बुटाची माती सुद्धा साफ केलेली असावी लागते laptop , व्हिडीओ क्यामेरा , मोबईल काही मिठाई व खाण्याचे पदार्थ असे सगळे यादीप्रमाणे झाले . प्रत्येकी २७ किलो वजन सुटकेसमध्ये अलाउड (मंजूर) होते laptop ची ब्याग आणि पर्स त्या वजनात धरीत नाही हे तुम्हाला जवळ ठेवता येते . बाकी मोठी सुटकेस त्यांच्या ताब्यात असते ती विमानात लगेजमध्ये सुरक्षित असते .
जस जसे दिवस जवळ येत चालले तस तसे मनात कुठेतरी हुरहूर वाटायला लागली . हृदयात आपली मातृभूमी सोडून जाण्याचे अनामिक दुख: सुधा वाटायला लागले नातेवाईक व पारमार्थिक प्रेमी लोक सगळे भेटायला येऊ लागले आणि उगीचच भावनाशीलता होऊ लागली , डोळे भरून यायचे पुन्हा सगळ्यांच्या भेटी होतील का ? विमानाचे अपघात वगैरे ऐकत आलेलो असल्यामुळेहि असे काहीतरी उगीचच वाटायला लागले अर्थात हा मनाचा एक खेळच …" मन चिंती ते वैरी न चिंती " हे म्हणतात ते खरे आहे .
क्रमश:
ता क : ऑक्टोंबर २०१५ ते जानेवारी २०१६ पर्यंत मी ऑस्ट्रेलियात भरपूर प्रवास केला आणि त्या देशातील निसर्ग ,जंगल , समुद्र , प्राणी, पक्षी , लोक, शासन, आधुनिक संशोधन , तेथील संस्कृती, तेथील भारतीय संस्कृती याचे सविस्तर वर्णन करून " देश वेष नोहे माझा " या बॉल्ग द्वारे आपल्यासाठी सादर करीत आहे . आपले बहुमोल अभिप्रायाच्या प्रतिक्शेत.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा