आणि मेलबर्नला पोहचलो .

 जेवण छानच होते . मधून अधून हवाई सुंदरी येऊन विचारायच्या .. hello sir ! do you want cold drink or whisky . " No , thanks but my wife wants a juice ." OK sir !  आणि तिने सौभाग्यवतीला एका ग्लासमध्ये ज्यूस दिला . ज्यूस घेताना सौ म्हणाली कि " पुराणामध्ये १४ भुवने सांगितली आहेत ते खरेच आहे म्हणावे लागेल .
 " तुला आता  एव्हढ्या उंचीवर त्याची काय आठवण आली ? "
 अहो! तसे काही नाही पण पृथ्वी सोडून आपण इतक्या उंचीवर आलो  आहोत आणि वरती आणखी किती उंच आहे हे काही आपण सांगू शकत नाही . पण जनाबाईचा अभंग फार छान आहे त्यात तिने सांगितले कि " इंद्र चंद्र दाळिले सप्तपाताळासहित " । खालचे सात आणि वरचे सात म्हणजे एकूण चौदा झाले ........ "
 मी तिला म्हणालो " जनाबाईने तर सांगितले गोष्ट खरी आहे पण तुकाराम महाराजांनी पण या ब्रह्माण्डाचे वर्णन केले आहे ते म्हणतात " उंबरातील कीटका।हेचि ब्रह्माण्ड ऐसे लेखा ।। ऐसी उंबरे किती झाडी । ऐसी झाडे किती नवखंडी ।। तात्पर्य या ब्रह्माण्डात किती ग्रह , तारे, नक्षत्र आहेत हे आपण सांगू शकत नाही थोडक्यात ते अगणित आहेत . त्यातला आपण कितीवा भाग आहोत काही सांगता येईल का ? नाही सांगता येणार ... आपले स्थान नगण्य आहे असेच वाटते . "
            अशीच चर्चा  काही वेळ झाली आणि तात्विक विचारातून बाहेर आलो . व समोरच्या आसनाच्या मागच्या बाजूला एक स्क्रीन असतो , आमच्या हातात खूप वेळ होता त्या स्क्रीनवर वेगवेगळे पर्याय असतात .मी आपले एक पर्याय निवडाला त्यामध्ये सर्व जुने पिक्चर्स होते १९७६ नंतर मी थियेटरमध्ये सिनेमा बघितलाच  नव्हता त्यानतंर आता विमानात वेळ खूप होता आणि दुसरे काहीही काम नव्हते म्हणून म्हंटले संधीचा फायदा घेऊयात व एक जुना सिनेमा बघितला . वनंतर  एक झोपेचा डुलकी घेतली जरा बरे वाटले .
                     साधारणपणे दुपारी ४. ०० च्या दरम्यान आमचे विमान ( हे जेट कंपनीचे होते ) सिंगापूरला उतरले . मला व्हील  चेअर मंजूर केलेली असल्यामुळे सिंगापूरचे कर्मचारी हातामध्ये माझ्या सीटचा  नंबर व नाव असलेला बोर्ड घेऊन जिन्यातच उभे होते . मला फार बरे वाटले कारण एक तर तिथली भाषा माहित नाही व इंग्रजी त्यांचे समजत नाही . बॅटरीवर चालणाऱ्या गाडीत आम्ही बसलो आणि त्या चालकाने आम्हाला जिथे आमचे मेलबर्नचे विमान लागते तेथे आणून सोडले आता काळजी नव्हती . आम्हाला काही फ्री कुपन्स मिळाली होती , मी  त्याचा वापर तरी करू म्हणून एका कॉफीच्या दुकानावर गेलो त्यांना ते कुपन दाखविले पण त्याने ते इथे चालत नाही , दुसरीकडे आहे असे इंग्रजीत  सांगितले अर्थात मी ते अंदाजाने समजून घेतले व मोडक्या तोडक्या इंग्रजीत त्याला मी,हणालो कि मला कॉफी घ्यायची आहे किती पैसे लागतील ? त्याने दोन सिंगापूरचे ङोलर सांगितले मी म्हणालो " माझ्याकडे ऑस्ट्रेलियन डॉलर आहेत " ते तिथे चालतात म्हणाला आणि मी दोन कॉफी घेतल्या , ऑस्ट्रेलियन ङोलर दिले त्याने सिंगापूरच्या डॉलरची वसुली करून बाकीचे मला परत दिले . कॉफीचा आस्वाद घेतला . चंगाई (changi  airport ) विमानतळ अतिशय सुंदर आणि भव्य आहे ते बघण्यासारखे आहे . आणि आम्ही मी तिथे जवळ जवळ दोन तास वेळ होता नंतर तेथून क्वांटस एअर लाईनचे विमान होते त्याला अजून वेळ होता . आम्ही सिंगापूरचे हे विमातळ बघून घेऊ म्हणून आतल्या आत बरेच फिरलो इथे सरकते जीने  ,लोकांची लगबग व चिनी लोकही बरेच दिसले त्यांची ती भाषा चिव चिव केल्यासारखी मजेशीर वाटत होती . आतमध्येच एक छोटीसी रेल्वे आहे त्यात दूरवरच्या टर्मिनलवर जायचे असल्यास या रेल्वेचा लोक वापर करतात . सर्वत्र वेगवेगळ्या वंशाचे , देशाचे लोक दिसत होते . भाषा काही समाजात नव्हती तो हि एक वेगळाच आनंद होता . तिथे पायाचा मसाज करणारे मशिन्स आहेत लोक विमानात प्रवासी बसून थकून जातात त्यांचाकरीत हि सोय. शिवाय वाय फाय व्ययस्था पण फ्री . आतमध्ये सुंदर बगीचे आहेत व त्यात वेगवेगळे प्रकार आहेत . काही ठिकाणी छानसे विपुल प्रमाणात फुलपाखरे आहेत . वेगवेगळे स्टोल पण वस्तू जरा महाग वाटल्या किंबहुना आपल्याला त्यातील काही कळत नाही आणि उगीचच त्या फंदात पडायला नको . मेलबर्नला गेल्यावर काय घ्यायचे ते घेऊ असा विचार करून आम्ही परत आमच्या जागेवर आलो आणि लगेच घोषणा झाली कि मेलबर्नला जाणारे विमान लागले आहे . पुन्हा आमचे पासपोर्ट व ल्यापटॉपची बॅग व हॅन्ड बागा चेक झाल्या आणि विमानात आत गेलो अहाहा ! काय ते स्वागत आणि विमानातील सुंदर व्यवस्था ..२ X २ च्या चेअर होत्या आम्ही आसनस्थ झालो क्रू आणि त्यांचा सर्व स्टाफ एका विशिष्ट ड्रेसमध्ये होता आणि अत्यंत अदबीने व नम्रतेने सर्व प्रवाशांची काळजी घेत होते. जवळ जवळ २५० प्रवासी होते . हे विमान जरा आकाराने थोडे मोठे होते. २X २ च्या तीन लाईनी होत्या . वेगवेगळे लोक होते . आमच्या पलीकडच्या सीटवर एक सिड्नीचे ऑस्ट्रेलियन जोडपे बसले होते . मी त्यांच्याशी बोलण्याचा प्रयत्न केला अर्थातच इंग्रजीमध्येच , जमले बुवा कसे तरी !! त्या माणसाने मला विचारले कुठे जाणार ..... वगैरे वगैरे .. मी त्याला विचारले तुम्ही कुठे गेला होता त्याने सांगितले कि" मी भारतात गेलो होतो , आग्र्याला गेलो होतो तेथील ताजमहाल बघितला आणखी बरंच काही . गुजरातला पण जाऊन आलो म्हणाला व सुरतला पण गेलो होतो म्हणाला मला एकदम लक्षात आले कि अरे हो ! सुरतला साड्या स्वस्त मिळतात , पण या स्त्रियांना त्याचा काय अप्रूप कारण या सर्व फ्रॉक घालणाऱ्या स्त्रिया . तरीही मी त्याला सहज विचारले कि " तिथे साड्या छान आणि स्वस्त मिळतात तुम्ही बघितले का ते ?"  यावर तो माणूस वैतागून म्हणाला यांनी त्याच दुकानात इतका वेळ घालवला मी कंटाळून गेलो होतो व माझ्या बायकोने बऱ्याच साड्या घेतल्या आहेत . " अरे वा ! जगातील सर्व स्त्रियांना कपड्याचे आकर्षण आहेच म्हणायचे तर !
                     रात्रीचे जेवण सुदंर होते शाकाहारात पण सुंदर प्रकार होते , जेवणाबरोबर सलाड होते , दूध, दही ,पनीर असे पौष्टिक जेवण होते . ...... जे मांसाहारी आहेत त्यांच्याकरिता सर्व प्रकारचे मांस मिळत होते बीफ हवय का म्हणून तेहि  प्रवाशांना  विचारातही होते . तुम्ही बीफवर जरी बंदी घालण्याचा विचार करीत असाल तरीही विमानात मात्र ती बंदी नाही कारण त्यांना सर्व प्रकारचे प्रवासी हवे आहेत व "पिंडे पिंडे मतिर्भिन्न:।। " रात्रीचे दहा वाजून गेले आहेत पण झोप काही येत नव्हती पहिलाच विमान प्रवास आणि त्याचे आम्हाला मोठे अप्रूप वाटत होते  नंतर  शाल अंगावर घेऊन झोपण्याचा प्रयत्न केला . बाहेर तर सगळा अंधार दिसत होता . झोप लागली आणि पहाटे लवकरच जाग आली समोरच्या स्क्रीनवर नकाशा सुरु केला आणि बघितले तो काय पहाटेचे  ५. ३० वाजले होते व मेलबर्न जवळ आले  होते .. खिडकीतून बाहेर बघितले तर काय सांगावे इतके दृश्य सुंदर होते कि विचारू नका !!! पहाटेच्या वेळी काळ्या पार्श्वभूमीवर पूर्वेला छानसा लाल पिवळा सोनेरी पट्टा क्षितिजावर चमकत होता आणि मेलबर्न आल्याची खात्री पटत होती . सौ ला उठवले आणि हे दृश्य दाखवले आम्हाला आता कधी एकदा मेलबर्नला उतरतो असे झाले होते . पायलटने अनाऊन्सिंग केले कि आता थोड्याच वेळात आपण मेलबर्न विमान तालावर लेन्डिंग करणार आहोत , सगळ्यांनी बेल्ट व्यव्यस्थित बांधा . मनामध्ये खूप खळबळ होती , उत्सुकता होती गणेश , सहकटुंब आम्हाला घ्यायला आला असणार कधी एकदा त्याला भेटतो असे झाले होते ........ याच विचारात असतांना विमान अलगद जमिनीवर उतरले आणि आम्ही ऑस्ट्रेलियाच्या भूमीवर पाय ठेवले .

क्रमश:
अशोकानंद महाराज कर्डीले